ماشاءاللَّه بامرى
ماشاءاللَّه بامرى متولد ۱۳۳۰، فرزند خدابخش، متولد و ساكن ايرانشهر، كارمند ادارهى برق است و از كودكى آموختن دهلك را شروع كرد و به خوانندگى پرداخت. او از استاد صاحبداد پدر پيربخش صاحبداد نوازندهى قيچك و خواننده و رمضان كشاورز كردىخوان مشهور بلوچ بهعنوان پيشكسوتان ياد مىكند و خود از سال ۱۳۴۹ با ادارهى فرهنگ و هنر همكارى و در جشن هنر شيراز (سال ۱۳۵۲) شركت داشت و آهنگهاى «چاپ زئى براتون» و «نَليم مَرو» را براى طراحى بالهى «موريس بژار» ساخت. او گروه موسيقى ايرانشهر را به سال ۱۳۶۹ تشكيل داد و در جشنوارههاى نىنوازان، موسيقى حماسى، آيينه و آواز، فجر، ذكر و ذاكرين و موسيقى نواحى كرمان شركت كرد و مقام نخست را بهدست آورد و در كشورهاى فرانسه، آلمان، امارات عربى، ونزوئلا، هلند و تركيه به هنرنمايى پرداخته است. بامرى از مشهورترين خوانندگان «سوت» يا ترانههاى مردمى بلوچستان بهشمار مىرود كه سعى در اجرا به سبك قديم دارد.
خداداد شَكَّلزهىنسب
متولد ۱۳۳۴، فرزند اللَّهداد، از خاندان زنگشاهىست و موسى زنگشاهى يكى از عموهاى او بود. خداداد انتساب به «شَكَّلزهى» را از مادرش گرفته است. او از خاندانى موسيقايى است كه جد و جد بزرگ و عموهايش همگى اهل موسيقى بودهاند. از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ با گروه «ايرانشهر» كه بامرى سرپرستى آن را داشت در جشنوارههاى آيينه و آواز، موسيقى حماسى، برنامهى معرفى موسيقىهاى نواحى (تُرقه)، موسيقى نواحى كرمان و... شركت داشته و در كشورهاى فرانسه و آلمان نيز هنرنمايى كرده است.
محمدعمر سامى
متولد ۱۳۳۶، سراوان، فرزند حيدر، در هفتسالگى توسط پسرخالهاش عبدالرحمان سورزهى از پاكستان، بنجو را به ايران آورد. وى با موسى زنگشاهى و پسرش دينمحمد با گروه سراوان فعاليت را شروع كرد و در جشنوارهى فجر (۱۳۶۷-۶۹) مقام اول را كسب كرد و سپس به ايرانشهر نقلمكان كرد. پدرش قيچك (سرود) مىزد، برادر بزرگش (قيچك) مىزند و برادر ديگر دهل مىنوازد. محمدعمر سازندهى بنجو نيز هست و آن را از عمويش سورزهى كه در پاكستان بنجو مىسازد آموخته است.
جهانبخش پروينجاكَس
متولد ۱۳۵۸، پسر خداداد شَكَّلزهىنسب، نوهى اللَّهداد (سرودنواز)، از پدر و جدش دهلكنوازى را آموخت. از ۱۲ سالگى با پدرش در مجالس شركت كرد و در سال ۱۳۷۹ در جشنوارهى نواحى كرمان حضور داشت.
انور زنگشاهى
متولد ۱۳۴۸، فرزند بلند زنگشاهى، نوازندهى ساز تنبورك (سهسيمه)، از ۱۲ سالگى شروع به آموختن اين ساز كرد. خاندان او اهل موسيقى و عبدالغفور زنگشاهى نوازندهى سرود (قيچك) برادر اوست. او در جشنوارههاى بسيارى شركت داشته است.
خانمحمد داودى
متولد ۱۳۰۰ دَلگان از توابع ايرانشهر، فرزند »چوتا« از كودكى ساز سُرنا را از عمويش «گوريچ» فرا گرفت و همراه او در مراسم جشن و سرور شركت كرد. او دانندهى بسيارى از آهنگهاى بلوچى است كه نواختن و خواندن آن امروز فراموش شدهاند. در نواختن و در گردش مقامها مهارت بسيارى دارد. او از آخرين بازماندههاى نوازندگان سُرناى بلوچستان است كه آهنگهاى رقص را كه از آهنگهاى اصلى سرناست بهطور اصيل اجرا مىكند. نخستينبار در سال ۱۳۷۶ در جشنوارهى موسيقى حماسى ايران شركت كرد و پس از آن به چند جشنوارهى سراسرى و منطقهاى دعوت شد و جايزه و لوح سپاس و مقام برتر را بهدست آورد.
عيدمحمد داودى
متولد ۱۳۳۰، دَلگان از توابع ايرانشهر، فرزند گوريچ و عموزادهى خانمحمد داودى نوازندهى سُرناست كه پدرش نيز سُرنانواز مشهورى بود. عيدمحمد از كودكى نواختن دهل را آغاز كرد و در نواختن ريتمهاى موسيقى بلوچى بهخوبى مهارت دارد و از نوازندگان برجستهى سازهاى كوبهاى در منطقهى بلوچستان بهشمار مىرود. او با همكارى خانمحمد داودى نخستينبار در جشنوارهى موسيقى حماسى (۱۳۷۶) شركت كرد و پس از آن در چندين جشنواره جايزه و لوح بهدست آورد.
صفر داودى
متولد ۱۳۳۸ روستاى كُران (رودخانه) شهرستان نيكشهر، فرزند صاحبداد، نوازندهى دهلك و دهل از نوازندگان مشهور سازهاى كوبهاى، سالها گروه دَلگان را در جشنوارههاى منطقهاى و سراسرى همراهى كرده است.